«Οταν κλείνεις μια τρύπα στο ταβάνι και συνεχίζει να βρέχει όλη τη νύχτα, το νερό θα βρει τρόπο να περάσει από αλλού. Δεν μπορείς να το σταματήσεις». Οι κάτοικοι στη Νέα Βύσσα Ορεστιάδας, στο μοναδικό χερσαίο τμήμα των ελληνοτουρκικών συνόρων, αμφιβάλλουν για την αποτελεσματικότητα του φράχτη που άρχισε να στήνεται χθες για να ανακόψει το κύμα της λαθρομετανάστευσης, όπως σχεδιάζουν οι Αρχές. Αντίθετα, εγκαινιάζοντας την κατασκευή του φράχτη, ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Χρήστος Παπουτσής δήλωσε ότι με αυτόν τον τρόπο η Ελλάδα δείχνει εμπράκτως ότι δεν είναι ξέφραγο αμπέλι.

«Στέλνουμε μήνυμα στην Ευρώπη της οποίας πρόβλημα είναι η λαθρομετανάστευση, αλλά και στους λαθροδιακινητές ότι ο δρόμος έκλεισε». Ο Χρήστος Παπουτσής εγκαινίασε παράλληλα και το κέντρο επιχειρήσεων και ανάλυσης των στοιχείων που θα μεταφέρουν στους φύλακες των συνόρων συνολικά 23 κάμερες (εμβέλειας ώς και 3 χλμ.) που έχουν στηθεί στη συνοριογραμμή. Οι κάμερες, ορισμένες θερμικές, χτενίζουν την περιοχή, μεταδίδοντας εικόνες όλο το 24ωρο.

Οι άνθρωποι που ζουν στη Νέα Βύσσα και τις Καστανιές όμως δεν συμμερίζονται την αισιοδοξία του υπουργού. Οπως έλεγαν χθες, το πέρασμα των λαθρομεταναστών δεν ανακόπηκε παλιότερα με τις θερμικές κάμερες του Στρατού ούτε μειώθηκε μετά τις περιπολίες στα σύνορα της διακρατικής δύναμης Frontex. Οπως σημειώνουν, ο φράχτης απλώς θα μετατοπίσει το πρόβλημα νοτιότερα προς το Σουφλί, ενώ μια μικρή ομάδα διαδήλωσε ενάντια στην κατασκευή του.

«Ο άνθρωπος είναι θηρίο και δεν μπορεί να τον σταματήσει κανένας. Ούτε φράχτης ούτε σύνορα. Οι λαθρομετανάστες θα στραφούν σε άλλα περάσματα», εκτιμά ο Στέφανος Ματραντζής στη Νέα Βύσσα. «Ο φράχτης δεν θα δώσει καμία λύση στο πρόβλημα. Το σύρμα κόβεται κι έπειτα αυτοί οι άνθρωποι θα κατέβουν νοτιότερα προς το Σουφλί», συμπληρώνει ο Ισίδωρος Χατζηαντωνίου.

Στο χωριό των 2.500 κατοίκων οι περισσότεροι συμπονούν τους λαθρομετανάστες. Τους δίνουν ζεστά ρούχα και τρόφιμα μόλις φτάσουν στις γραμμές του τρένου βρεγμένοι ώς το κόκαλο. Κι αυτό γιατί οι άνθρωποι που ζουν στη Νέα Βύσσα και τις Καστανιές του Εβρου, αλλά και στην απέναντι πλευρά των συνόρων, στα χωριά Μπόσνα και Κάραγατς, έχουν να διηγούνται τη δική τους ιστορία μετανάστευσης, αφού τα χωριά τους στήθηκαν με την ανταλλαγή πληθυσμών μετά την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάννης.