Ελεύθερη διαδικτυακή τηλεόραση
Οι καθεστωτικοί μαθητευόμενοι μάγοι των «ανοιχτών συνόρων» ανακαλύπτουν τον κόσμο
Τα «κορανικά» που εκτυλίχθηκαν στο κέντρο των Αθηνών, οι εντάσεις στον Άγιο Παντελεήμονα, αλλά και η άνοδος του ΛΑΟΣ στις ευρωεκλογές έσπασαν τη σιωπή που είχαν επιβάλει η πολιτική ελίτ, οι ολιγάρχες των καναλιών και οι μεγαλοεργολάβοι γύρω από το μεταναστευτικό ζήτημα. Αίφνης, όλοι ανακάλυψαν την… Αμερική – το τρομακτικό αδιέξοδο που έχει δημιουργήσει η απουσία οποιασδήποτε μεταναστευτικής πολιτικής, σε μια χώρα μάλιστα που συνιστά πύλη προς τη Δύση: Ο… Γιωργάκης διακήρυξε τη «μηδενική ανοχή» (sic!) του κόμματός του στη λαθρομετανάστευση, οι Καμπύληδες και οι Γεωργελέδες ανακάλυψαν το «υποβαθμισμένο ιστορικό κέντρο», ενώ η Τρέμη και ο Πρετεντέρης μεταβλήθηκαν σε αγανακτισμένους – από τη διάλυση της χώρας – δημοσιογράφους.
Οι φωνές των όψιμων ανησυχούντων της ελληνικής ολιγαρχίας, όμως, εκτός από υποκριτικές είναι και παραπλανητικές, διότι προσπαθούν να κατευθύνουν έτσι τον διάλογο, ώστε να συγκαλυφθούν πλήρως οι ευθύνες όσων μας έχουν φτάσει μέχρι εδώ.
Αν σήμερα έχουμε φτάσει σ’ αυτή τη δεινή θέση, τούτο συμβαίνει διότι η στρατηγική που είχαν ακολουθήσει οι ελληνικές άρχουσες τάξεις και που ομολογουμένως είχαν τη συναίνεση ενός μεγάλου κομματιού της ελληνικής κοινωνίας ήταν όχι μόνον αδιέξοδη, αλλά και αυτοκτονική. Αν η Ευρώπη μας έχει δέσει τα χέρια, όπως ομολογούσε ο Παυλόπουλος από τηλεοράσεως, τούτο συμβαίνει διότι οι οσφυοκάμπτες των κυβερνήσεων Σημίτη και Καραμανλή επέτρεψαν να συμβεί κάτι τέτοιο. Κι αν η Τουρκία μας γράφει στα παλαιότερα των υποδημάτων της και συνεχίζει σαδιστικά να προωθεί τις καραβιές των «λαθρομεταναστών» στην Ελλάδα, τούτο οφείλεται στη στρατηγική του νεο-οθωμανισμού, που συνεπέστατα ακολούθησαν όλα τα πολιτικά τζάκια και το μεγάλο κεφάλαιο στην Ελλάδα, τουλάχιστον τα τελευταία 15 χρόνια.
Κι εάν, σήμερα, η ελληνική κοινωνία αντιμετωπίζει σοβαρότατα προβλήματα κοινωνικής και πολιτισμικής συνοχής, και βιώνει την ανάδυση του γκέτο και της αντιπαράθεσης στους κόλπους της, είναι διότι η εθνομηδενιστική άρχουσα τάξη υιοθέτησε μια παροξυστική εκδοχή της πολιτικής των ανοιχτών συνόρων, γιατί απλούστατα μ’ αυτόν τον τρόπο οικοδόμησαν τις σχεδόν δουλοκτητικές συνθήκες της ανειδίκευτης εργασίας που μας επέτρεψαν να μπούμε στην ΟΝΕ, να πραγματοποιήσουμε την Ολυμπιάδα, να οικοδομήσουμε το εκσυγχρονιστικό θαύμα της περιόδου 1996-2008. Και, βεβαίως, τούτο συνέβη δίχως σοβαρές αντιδράσεις διότι, εκτός από τα λαϊκά κοινωνικά στρώματα, τα οποία είδαν τη ζωή τους να υποβαθμίζεται δραματικά, όλοι, οι άλλοι κάπως την είχαν βολέψει: Ο αγρότης της Μανωλάδας και ο μικρομεσσαίος τουριστικός επιχειρηματίας διότι έτσι έβρισκαν μαύρα μεροκάματα, ο μισθωτός γιατί βρήκε φτηνά εργατικά χέρια για να του χτίσουν το εξοχικό του, ο «άνθρωπος της διπλανής πόρτας» γιατί βρήκε πάμφθηνες οικιακές βοηθούς, καθαρίστριες, μπέιμπι-σίτερ και βοήθεια στο σπίτι για τους ηλικιωμένους.
Τόσο οι άρχουσες τάξεις, όσο και μια μεγάλη μερίδα του ελληνικού λαού δεν είναι άμοιρες ευθυνών. Διότι αρχικώς εθίστηκαν στην «ευλογία» της δουλοκτησίας, αδιαφορώντας παντελώς για το μέλλον της χώρας. Συνεπώς, όλες εκείνες οι τοποθετήσεις που αναδεικνύουν τον μετανάστη ως τον «θύτη» του αδιεξόδου, ή άλλες, που τραβάνε στα άκρα το γεγονός ότι η αμερικανική αυτοκρατορία χρησιμοποιεί την πολυπολιτισμικότητα για να αποδυναμώνει τις αποικιακές και ημι-αποικιακές χώρες, αποκαλύπτοντας μια «οργανωμένη συνομωσία», κρύβουν συνήθως από πίσω τους μια αντανακλαστική μετάθεση ευθυνών.
Ανάρτηση από 
21 Ιουλίου 2009, 03:21 
Ετικέτες: 
Κατηγορία: 
14 προβολές 
Σχόλια