Χρυσοχοϊδοκρέοντας
Τη διαταγή μου ακούστε σεις, πολίτες της Αθήνας:
ας είστε όλοι θύματα της φτώχειας και της πείνας,
όμως κανείς σας και καμιά χέρι να μη σηκώσει
σ’ όσους στην κόλαση αυτή μέσα σας έχουν χώσει!

Αντιγόνη
Ο Χρυσοχοϊδοκρέοντας, τ’ είπε, άκουσες Λησμήνη;
Πάμε να του πετάξουμε βομβών μολότωφ σμήνη!..

Λησμήνη
Όχι. Δεν έρχομαι. Αυτός σωστά έχει πει και πράξει:
γιατί ας πεινάει ο λαός, όμως υπάρχει τάξη.
Μη την αλήθεια κι από με κι απ’ τον εαυτό σου κρύβεις.

Αντιγόνη
Θεοί! Αυτό Λησμήνη μου, που είπε, είναι ύβρις!
Μπορεί απάνω απ’ του λαού ποτέ την ευτυχία
να μπει του κράτους του άπονου η ισχύς η απαισία;

Αιμωνολαός
Εγώ μαζί σου είμαι. Καλά, το ξέρεις Αντιγόνη…
μα…να βοηθήσω δεν μπορώ…με πιάσαν κάτι πόνοι…

Αντιγόνη
Ώστε Αντιγόνη πάλι μια τους άγραφους τους νόμους
θα σώσει κουβαλώντας τους πα’ στους ισχνούς της ώμους…
σε μένα γι άλλη μια φορά λοιπόν ο κλήρος πέφτει…
Λάδι! Πετρέλαιο! Εμπρός! Μπουκάλια! Φτίλια! Νέφτι!..