Ελεύθερη διαδικτυακή τηλεόραση
Εγκληματικότητα, ρύπανση, αυταρχισμός, μίντια, πολιτική, παιδεία, υγεία, οικονομία, σχέσεις, όλα μεγεθύνονται και προβάλλονται ως ένα ζοφερό ενδεχόμενο του μέλλοντός μας, που με τη βοήθεια του σαρκασμού και του χιούμορ αφήνουν τελικά την ελπίδα ότι ίσως υπάρχει ακόμη χρόνος να αναστραφεί μια πορεία που φαίνεται προδιαγεγραμμένη.
Εκδόσεις: Δίαυλος
Συγγραφέας: Νίκος Παπαδόπουλος
Κατηγορία: Ελληνικά Γράμματα – Λογοτεχνία
Σελ.: 128, Tιμή (με ΦΠA 4.5%): 8.00 ευρώ, ISBN 978-960-531-250-3
Έκδοση: 2009
Περιγραφή
Η Αλογόμυγα είναι η αντίδραση ενός θυμωμένου συμπολίτη μας σε όσα συμβαίνουν γύρω μας.
Με φόντο την Αθήνα του εγγύς μέλλοντος, έχουμε ένα μυθιστόρημα – αστραπή με κινηματογραφικό ρυθμό, βία, σεξ, πολιτική και χιούμορ, όπου θίγονται όλα όσα μάς απασχολούν σήμερα.
Η πορεία των τριών πρωταγωνιστών προς το σημείο συνάντησής τους, μια μέρα του Σεπτέμβρη του 2018, δίνει την αφορμή στον συγγραφέα, μέσα από μια σαρκαστική οπτική, να μοιραστεί με τον αναγνώστη την αγωνία του για το αύριο και τη δυσοίωνη προοπτική του. Τα έχουμε δει όλα ή υπάρχει ακόμη διαδρομή προς τον πάτο;
Εγκληματικότητα, ρύπανση, αυταρχισμός, μίντια, πολιτική, παιδεία, υγεία, οικονομία, σχέσεις, όλα μεγεθύνονται και προβάλλονται ως ένα ζοφερό ενδεχόμενο του μέλλοντός μας, που με τη βοήθεια του σαρκασμού και του χιούμορ αφήνουν τελικά την ελπίδα ότι ίσως υπάρχει ακόμη χρόνος να αναστραφεί μια πορεία που φαίνεται προδιαγεγραμμένη.
To χιούμορ και τα πολλά έξυπνα ευρήματα, «ελαφραίνουν» την αφήγηση, με αποτέλεσμα ένα ευκολοδιάβαστο ανάγνωσμα.
Παρουσίαση του συγγραφέα
Ο Νίκος Παπαδόπουλος γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1955 και μένει μόνιμα στην Αθήνα απο το 1964. Είναι ναυπηγός και διευθύνει δικό του γραφείο μελετών στον Πειραιά. Η Αλογόμυγα ειναι το δεύτερο μυθιστόρημα που εκδίδει. Είναι παντρεμένος και έχει έναν γιό. [In.gr]
Ανάρτηση από 
20 Ιουλίου 2009, 09:15 
Ετικέτες: 
Κατηγορία: 
92 
Το βιβλίο διαβάζεται ευχάριστα. Είναι διασκεδαστικό και σε προβληματίζει για τη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα, παρά τις υπερβολές του (στο κάτω κάτω σαν μελλοντολογικό μυθιστόρημα πλασάρεται). Τελειώνοντας το όμως μένεις με την αίσθηση του λίγου, του λειψού. Πως αν είχε όρεξη και το δούλευε περισσότερο ο συγγραφέας του εμπλουτίζοντάς το και με άλλα περιστατικά πέρα από αυτά που περιγράφει θα ήταν ακόμα πιο απολαυστικό.
Αγαπητέ κύριε Δέλτα,
Ευχαριστώ πολύ γιά το σχόλιό σας, χάρηκα πραγματικά γιατί σας άρεσε η Αλογόμυγα και θα συμφωνήσω μαζί σας ότι θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερο. Ομως το έγραψα μονοκοπανιά μέσα στον Αύγουστο του 2008 και δεν τόλμησα να αλλάξω τίποτε, πλήν της παραγράφου που αναφέρεται στην δολοφονία του Αλέξη τον Δεκέμβρη,φοβούμενος ότι μπορεί και να έχανε την όποια αμεσότητα και φρεσκάδα του.
Επειδή δεν είμαι συγγραφέας, σας διαβεβαιώ ότι η μεγαλύτερη ικανοποίηση πού λαμβάνω είναι αυτή η αίσθηση επικοινωνίας που μου έδωσε το σχόλιό σας.
Με τιμή
Νίκος Παπαδόπουλος