Ένα μικρό ποσοστό των περιπτώσεων παχυσαρκίας, οφείλεται σε οργανικά νοσήματα, που ασκούν πολλαπλές επιδράσεις στο μεταβολισμό των τροφίμων (π.χ. θυρεοειδοπάθεια, παθήσεις υποθαλάμου). Στις περιπτώσεις αυτές, η θεραπεία του υποκείμενου παθολογικού παράγοντα είναι προϋπόθεση για να αποκατασταθεί το φυσιολογικό βάρος. Στη συντριπτική πλειοψηφία των περιστατικών παχυσαρκίας, ωστόσο, δεν ανευρίσκεται συγκεκριμένος οργανικός παράγοντας που ευθύνεται για την παχυσαρκία. Αυτό συμβαίνει γιατί η παχυσαρκία στον άνθρωπο, είναι συνήθως αποτέλεσμα πολλαπλών γενετικών και  περιβαλλοντικών παραγόντων, έχει δηλαδή πολυπαραγοντική αιτιολογία.

Παρά το γεγονός ότι πολλά παχύσαρκα άτομα, έχουν εκπαιδευτεί να τρώνε περισσότερο ή να χρησιμοποιούν το φαγητό ως συναισθηματική τροφή,  η παχυσαρκία δεν ερμηνεύεται σήμερα μόνο ως  αποτέλεσμα εξωγενών παραγόντων, οι οποίοι έχουν επιβάλλει ένα συγκεκριμένο τρόπο ζωής στο παχύσαρκο άτομο, που χαρακτηρίζεται από το συνδυασμό καθιστικής ζωής και υπερβολικής πρόσληψης θερμίδων.

Η συνέχεια εδώ →